Benvalor Placeholder G
erf­ge­na­men

Bewind

In een tes­ta­ment kan een bewind zijn inge­steld. Dat bete­kent dat het geërf­de ver­mo­gen niet (met­een) ter vrije beschik­king staat aan de erf­ge­naam, maar dat dit wordt beheerd door een bewind­voer­der. Een bewind kan wor­den inge­steld als bescher­ming voor de erf­ge­naam, bij­voor­beeld als die nog min­der­ja­rig is. Ook kan een bewind wor­den inge­steld ter bescher­ming van ande­ren, bij­voor­beeld bij een zoge­noem­de twee­traps­ma­king, of voor de duur van de afwik­ke­ling van de nalatenschap.

Heb je een vraag over dit onderwerp?

Stel hem hier en wij nemen con­tact met je op!
Stel je vraag

Soor­ten bewind

add-circle

Er zijn drie soor­ten bewind die kun­nen wor­den inge­steld over een erf­rech­te­lij­ke ver­krij­ging: een bescher­mings­be­wind, een con­flict­be­wind en een afwikkelingsbewind.

Het bescher­mings­be­wind is bedoeld om de erf­ge­naam zelf te bescher­men. Het wordt over het alge­meen inge­steld in geval de erf­ge­naam min­der­ja­rig of jong­vol­was­sen is en ein­digt auto­ma­tisch als de erf­ge­naam een bepaal­de, door de erf­la­ter bepaal­de leef­tijd heeft bereikt. Tot die tijd kan de erf­ge­naam niet zelf over het geërf­de ver­mo­gen beschik­ken, zon­der mede­wer­king van de bewindvoerder.

Het con­flict­be­wind wordt inge­steld als spra­ke kan zijn van tegen­ge­stel­de belan­gen tus­sen de erf­ge­naam en een der­de. Het bekend­ste voor­beeld daar­van is als wordt geërfd via een twee­traps­ma­king. In dat geval is in het tes­ta­ment niet alleen bepaald naar wie het ver­mo­gen nu toe­gaat (de ver­krij­ger), maar ook aan wie het ver­mo­gen bij over­lij­den van deze eer­ste erf­ge­naam ver­vol­gens toe moet komen (de ver­wach­ter). Er wordt in dat geval een bewind inge­steld om de belan­gen van de ver­wach­ter te bescher­men. De ver­krij­ger kan door het inge­stel­de bewind niet de hele nala­ten­schap ver­kwis­ten voor­dat die aan de ver­wach­ter toekomt.

Het afwik­ke­lings­be­wind wordt vaak inge­steld in com­bi­na­tie met een exe­cu­teurs­be­noe­ming. De exe­cu­teur is dan niet alleen bevoegd de boe­del te behe­ren en de schul­den te vol­doen, maar kan de nala­ten­schap vol­le­dig afwik­ke­len. Daar­mee wor­den zijn wet­te­lij­ke bevoegd­he­den uit­ge­breid en kan hij ook bepa­len hoe de nala­ten­schap onder de erf­ge­na­men wordt ver­deeld en deze ver­de­ling tot stand brengen.

Taak van de bewindvoerder

add-circle

De bewind­voer­der heeft als taak het onder bewind gestel­de ver­mo­gen te behe­ren. Naast de exclu­sie­ve bevoegd­heid van de bewind­voer­der om te beschik­ken over het ver­mo­gen, kan de recht­heb­ben­de ook zelf bevoegd zijn om han­de­lin­gen met betrek­king tot het ver­mo­gen te ver­rich­ten. Wel­ke han­de­lin­gen dat zijn, hangt af van het soort bewind dat is inge­steld en de regels die in het tes­ta­ment zijn ten aan­zien van het bewind.

De bewind­voer­der zal direct na aan­vang van het bewind een beschrij­ving moe­ten opma­ken van alle onder bewind gestel­de goe­de­ren. Ook zal hij het bewind moe­ten inschrij­ven in het kadas­ter (als het betrek­king heeft op onroe­ren­de zaken), in het aan­deel­hou­ders­re­gis­ter (als het betrek­king heeft op aan­de­len in een BV) en in het han­dels­re­gis­ter (als het betrek­king heeft op een onder­ne­ming die is ingeschreven). 

Is een afwik­ke­lings­be­wind inge­steld, dan heeft de bewind­voer­der een hele spe­ci­fie­ke taak: hij moet de boe­del afwik­ke­len. Dat bete­kent dat de bewind­voer­der de nala­ten­schap klaar moe­ten maken voor ver­de­ling en ver­vol­gens een ver­de­ling onder de erf­ge­na­men tot stand zal moe­ten brengen.

Reke­ning en verantwoording

add-circle

De bewind­voer­der legt ieder jaar en bij het ein­de van het bewind reke­ning en ver­ant­woor­ding af. Door deze ver­plich­ting kan wor­den gecon­tro­leerd of de bewind­voer­der zijn taak naar beho­ren uit­voert. De reke­ning en ver­ant­woor­ding wordt afge­legd aan de recht­heb­ben­de van het ver­mo­gen, en aan dege­nen in wiens belang het bewind is inge­steld. In geval van een con­flict­be­wind bij een twee­traps­ma­king, dient de reke­ning en ver­ant­woor­ding dus ook te wor­den afge­legd aan de verwachter. 

Als een bewind­voer­der is benoemd door de recht­bank, dient de reke­ning en ver­ant­woor­ding aan de kan­ton­rech­ter te wor­den afge­legd. De kan­ton­rech­ter kan deze ver­vol­gens goed- of afkeu­ren en even­tu­eel aan­vul­len­de infor­ma­tie van de bewind­voer­der verlangen. 

In de reke­ning en ver­ant­woor­ding geeft de bewind­voer­der inzicht in wat er in de ver­slag­pe­ri­o­de is gebeurd met het onder bewind gestel­de ver­mo­gen. Wel­ke inkom­sten en uit­ga­ven zijn er geweest, zijn er goe­de­ren ver­kocht of aan­ge­kocht, et cete­ra. De bewind­voer­der moet in de reke­ning en ver­ant­woor­ding inzicht geven in het door hem gevoer­de bewind. Wordt reke­ning en ver­ant­woor­ding afge­legd aan de kan­ton­rech­ter, dan moet dat gebeu­ren met de for­mu­lie­ren die de recht­bank daar­voor ter beschik­king stelt.

Aan­spra­ke­lijk­heid van de bewindvoerder

add-circle

Een bewind­voer­der moet han­de­len zoals van een rede­lijk han­de­lend en rede­lijk bekwaam bewind­voer­der kan wor­den ver­wacht’. Hoe die open norm wordt inge­vuld, hangt af van de con­cre­te omstan­dig­he­den van het geval. Is de bewind­voer­der een pro­fes­si­o­nal of niet, over wel­ke goe­de­ren is bewind inge­steld, wat voor soort bewind is inge­steld, heeft de bewind­voer­der vol­daan aan de op hem rus­ten­de wet­te­lij­ke ver­plich­tin­gen et cete­ra. Als komt vast te staan dat de bewind­voer­der te kort in gescho­ten in de uit­voe­ring van zijn taak, kan hij aan­spra­ke­lijk wor­den gehou­den voor de daar­door ont­sta­ne schade.